Müzik Şehri Kawasaki’de Caz İstasyonu

LÜTFEN İNEN CAZCILARA YOL VERİNİZ

Keikyu-Kawasaki istasyonundaki 1 numaralı platformu bilenler bilir. Genellikle bir kalabalıkla karşılaşmazsınız. Sadece yılbaşında mabet ziyareti için Kawasaki-Daishi’ye gidenler bu istasyondan geçerken bir hareketlenme olur, o kadar. Zaten tren seferleri de pek azdır.  Fakat kasımın son haftasında 1 numaralı platform caz müziği tutkunlarıyla dolup taştı.

Kawasaki’yi bir caz şehrine dönüştürmek için 2013 yılından beri Kawasaki Caz Festivali düzenleniyor.

Bu yıl ise festival kapsamında pek kullanılmayan Daishi hattının 1 numaralı platformunda trenler sustu caz konuştu. Saat 16:00, 17:00 ve 18:00’de olmak üzere üç adet 30 dakikalık konsere ev sahipliği yapan istasyonda toplam 112 seyirci trende caz müziği dinlemenin tadını çıkardı.

Her yıl farklı isimleri ağırlayan festivalin bu yılki konuklarından caz kemancısı Makiyama Junko’nun katılımı festivale özel bir nitelik kazandırdı. Trenler ise alışılmışın aksine mavi renklerle aydınlandı ve tam anlamıyla bir caz konseri atmosferi yaratıldı. Etkinliği kısaca böyle özetleyebiliriz.

Caz istasyonunun kurulduğu hat çok büyük bir tren şirketi tarafından işletiliyor. Durum böyle olunca, insanlar çok geniş kapsamlı ve kalabalık bir etkinlik bekliyor. Ne var ki, caz istasyonu etkinliğinin katılımcısı oldukça az. Durum böyle olunca da festival aslında küçük bir grup insanın evde toplanıp kendi aralarında düzenlediği bir parti havasına bürünüyor.

Peki, etkinlik neden düzenlendi?

Hattı işleten şirketin etkinlik sorumlusunun yaptığı açıklamaya göre, caz istasyonu fikri şirketin Kawasaki Belediyesiyle ortak bir çalışma yürütme isteğinden doğdu. “Aslında başta caz üzerine odaklanmamıştık, şirketimiz Kawasaki Belediyesiyle işbirliği içinde şehri canlandıracak fikirler peşindeydi. Bunun üzerine uzun süre düşündükten sonra, caz fikri ortaya çıktı ve hepimiz bunu destekledik.”

30 dakikalık performans bir konser için kısa bir süre olsa da, bu yılın özel konuğu Makiyama Junko treni gezip kemanını çalarken oturdukları yerden kendisini yakından dinleme fırsatı yakalayan katılımcıların da çok eğlendiğini belirtti.

“Sizin de tahmin edebileceğiniz gibi ilk defa trende sahne alıyorum. Trende ses düşündüğümden daha fazla yankılanıyormuş. Hatta burası bir gün konser salonuna dönüştürülebilir diye düşündüm. Katılımcılarla aramızdaki mesafe yok denecek kadar azdı. Kemanı çalarken parmaklarımın hareketini gördüklerini, hatta nefes alıp verişimi hissettiklerini bilmek çok farklı bir deneyimdi. Yüz ifadelerinde eğlendiklerini görmek bana gerçekten güç verdi. Konser salonunda böyle bir deneyim elde etmeniz imkansız. Ben kemanımı çalıp trenin içinde yürürken ayaklarını çekip yol veren yolcular oldu. Bu da bir çeşit iletişim değil mi? Böylesi sadece trende olur herhalde.”

Çeviren ve Derleyen: Aziz Gürpınar

Kaynak: http://toyokeizai.net/